Ընթերցանություն
Գլխավոր>Տոներ>Պահք> Ոտնլվա. «Սովորեցե'ք ինձնից, որովհետև հեզ եմ ու սրտով խոնարհ»

Ոտնլվա. «Սովորեցե'ք ինձնից, որովհետև հեզ եմ ու սրտով խոնարհ»

Warning (2): getimagesize(/home2/holytrj2/public_html/holytrinity/app/webroot/img/post/0gzzbaoa7jpg) [function.getimagesize]: failed to open stream: No such file or directory [APP/View/Posts/view.ctp, line 28]

Խորհրդավոր ընթրիքի ժամանակ մինչև Հաղորդության խորհրդի հաստատումը Հիսուս նախ լվանում է աշակերտների ոտքերը: Անդրադառնալով այս խորհրդավոր իրողությանը` Ավետարանիչը մանրամասն պատմում է, թե ինչպես Հիսուս, վեր կենալով ընթրիքի սեղանից, մի կողմ դրեց զգեստները, մեջքին սրբիչ կապեց, վերցրեց ջրով լի կոնքը, ծունկի եկավ Իր աշակերների առջև և սկսեց հերթով լվանալ նրանց ոտքերը ﴾Աստվածաշունչ, Հովհ.13.4-5﴿: Այնուհետև ասվում է, թե պատրաստվելով աշակերտների ոտքերը լվանալ` Հիսուս մոտեցավ Պետրոսին:Առաքյալը շփոթված առարկեց: Այդ ժամանակ Հիսուս ասաց. «Եթե քո ոտքերը չլվանամ, ինձ հետ բաժին չես ունենա»: Լսելով այս խոսքերը` Պետրոսն ասաց. «Տեր, ուրեմն ոչ միայն իմ ոտքերը, այլև իմ ձեռքերն ու գլուխն էլ լվա» ) Հովհաննես 13.6-9 ﴿: 12-րդ դարի հեղինակ, հայ մեկնաբանական գրականության նշանավոր դեմքերից Սարգիս վարդապետ Կունդը գրում է, թե Պետրոս ցանկանում է ասել, ինչպե՞ս` Քո ձեռքերը, որ երկինքը և երկիրը զարդարեցին, այսինքն` արարչագործությունը կատարեցին, իմ ոտքերը պետք է լվանան: Եվ ինչպե՞ս արաչական գլուխդ խոնարհնեցնես իմ գարշապարին, որը տեսնելով` կզայրանան բազմաչյա սերովբեներն ու քերովբեները, և թե ինչպես աստվածային ձեռքերովդ հողս,այսինքն`հողեղեն ոտքերս լվանաս: Հիսուս, տեսնելով Պետրոսի այս ջերմ սերը, պատասխանում է` ասելով, որ եթե նա թույլ չտա ոտքերը լվանալ, Իր հետ հաղորդության չի արժանանա: Այնուհետև ոտնլվայից հետո, երբ դարձյալ սեղան նստեց, նրանց ասաց. «Գիտե՞ք, թե ինչ արեցի ձեզ: Դուք ինձ Վարդապետ և Տեր եք կոչում, և ճիշտ եք ասում,որովհետև իսկապես դա՛ եմ: Արդ, եթե ես Տեր և Վարդապետ եմ, լվացի ձեր ոտքերը, դուք պարտավոր եք միմյանց ոտքեր լվանալ: Ես ձեզ մի օրինակ տվեցի,որպեսզի դուք էլ միմյանց անեք այն, ինչ ես արեցի ձեզ» ﴾Հովհաննես13.12-15﴿:


Արևելքում տան անդամների և հյուրերի ոտքերը լվանում էին ծառաները` որպես հարգանքի արտահայտություն և մեծարանքի նշան: Քրիստոս, լվանալով Իր աշակերտների ոտքերը, նրանց խոնարհության կենդանի օրինակ է տալիս: Քրիստոս խոնարհվելով ծնվեց Սուրբ Կույս Մարիամ Աստվածածնից, լվաց աշակերտների ոտքերը և նույն խոնարհությունը մեզ սովորեցրեց, ասելով, որ. «Ով խոնարհվի, կբարձրանա»﴾Մատթեոս23.12﴿: Գրիգոր Տաթևացին նշում է, որ Քրիստոս ոչ միայն խոսքով էր քարոզում,այլև օրինակ ծառայում,որի համար ոչ միայն խոսում է խոնարհության մասին, այլև խոնարհության օրինակ ցույց տալիս: Եկեղեցու մեկնիչ սուրբ հայրերը մի այսպիսի գեղեցիկ համեմատություն են կատարում: Ինչպես Ադամը պտուղը ճաշակելու համար նախ ոտքերով ընթացավ, այսինքն`քայլեց դեպի ծառը, Քրիստոսն էլ, մարդ արարածի քայլերը դեպի Երկնքի արքայություն ուղղելուց առաջ, նախ աշակերտների ոտքերը լվաց: Այս ըմբռնումը լավագույնս արտահայտվել է Ոտնլվայի շարականի հետևյալ տողերում. «Նրան, ում երկրպագում են հրեշտակները, խոնարհվեց լվանալու հողեղենների ոտքերը,և դրանով բժշկելու նախահոր գարշապարը»:
Քանի որ Ոտնլվան կատարվում է Քրիստոսի խաչելությանը նախորդող Չարչարանաց շաբաթի Ավագ հինգշաբթի օրը, ուստի Տիրոջ օրինակով, եկեղեցիներում քահանաները լվանում են տասներկու անձանց ոտքեր:


Անդրադառնալով այն հարցին, թե ինչու միայն տղամարդկանց ոտքերն են լվացվում, Գրիգոր Տաթևացին բացատրում է ոչ միայն նրանով, որ Հիսուս Վերնատանը առաքյալների ոտքերը լվաց, այլև ասում է, որ տղամարդը գլուխն է,կինը` ոտքը,և գլխի լվացմամբ ոտքն էլ է լվացվում:
Աստվածաշունչն ասում է. «Ինչքան մեծ լինես,այնքան խոնարհեցրու́ քո անձը և շնորհ կգտնես Տիրոջ առջև» ﴾Սիրաք.3.20﴿: Առաքյալները, ստանալով մեծամեծ շնորհներ, կատարյալ խոնարհությամբ, կամավոր սիրով հանձն առան Աստծո Լույսը տարածելու ամբողջ աշխարհում: Խոնարհությունը մեծ բարիք է, որ մեզ Աստծո ու մարդկանց առաջ դարձնում է սիրելի ու հաճելի: Այդ խոնարհությունն ուներ Պետրոսը, երբ ուրացավ Հիսուսին, սակայն զղջաց ու խոստովանեց: Այդ խոնարհությունն ուներ Սուրբ Կույս Մարիամ Աստվածածինը: Երբ հրեշտակը հայտնեց Քրիստոսի ծննդյան լուրը, Նա ասաց. «Ես Տիրոջ աղախինն եմ, թող քո ասածը լինի»﴾ Ղուկաս1.38): Խոնարհ էին Մովսեսն ու Դավիթը, որոնք հեզ կոչվեցին: Ինչպես նաև Տերն ասաց. «Վերցրեք իմ լուծը ձեզ վրա և սովորեցե́ք ինձնից, որովհետև հեզ եմ ու սրտով խոնարհ, և դուք ձեր հոգեկան հանգստությունը պիտի գտնեք, քանի որ իմ լուծը տանելի է և իմ բեռը` թեթև») Մաթեոս11.29-30﴿:

Գայանե Սուգիկյան
ՍԵԵՄ լրագրության խմբակ
 

Դիտվել է 5847
2013.03.28
Հարց Քահանային
Ինչպե՞ս
Հայտարարություն
Լսել քարոզներ
Հղումներ հոգևոր էջեր
Ընթերցել նաև
Website by A. Grigoryan
aramgrig@hotmail.com
Mail
+374 93532025
Tel.