Ընթերցանություն
Գլխավոր>Լրագրության խմբակ>Յոթ մահացու մեղքերն ու առաքինությունները> «Ագահության բացակայությունն ամենամեծ հարստությունն է». յոթ մահացու մեղքեր

«Ագահության բացակայությունն ամենամեծ հարստությունն է». յոթ մահացու մեղքեր

«Ագահության բացակայությունն ամենամեծ հարստությունն է». յոթ մահացու մեղքեր

«Զցույշ եղեք ամեն տեսակ ագահությունից, որովհետև մարդու կյանքը կախված չէ իր կուտակած հարստությունից»: Այս խոսքերն ասելուց հետո Հիսուս ներկաներին պատմեց մի առակ անմիտ մեծահարուստի մասին, ով մինչ մտածում էր իր կուտակած հարստությունը վայելելու մասին, Աստված հենց այդ գիշեր վերցրեց նրա հոգին: Եվ Հիսուս եզրակացրեց ասելով, նույնն է բոլոր նրանց պարագան, ովքեր միայն իրենց համար են հարստություն դիզում, փոխանակ հարստանալու Աստծու աչքին (Ղուկաս 12.15-22):

Տասը պատվիրաններից վերջինը` «Մի՛ ցանկացիր մերձավորիդ ունեցվածք»-ը, մեզ զգուշացնում և արգելում է անգամ մտքով մեղանչել և ցանկանալ այն, ինչ ուրիշինն է. լինի դա ագարակ, տուն, կին, ծառա: Այդ ցանկության պատճառով էլ մարդ կարող է բազմապիսի մեղքերի մեջ ընկնել: Այս մասին Քրիստոս ասում է.«Ինչ որ մարդուց դուրս է ելնում, ա՛յն է պղծում մարդուն, որովհետև մարդու ներսից, այսինքն`սրտից են ելնում չար մտածումները`շնություն, պոռնկություն, գողություն, սպանություն, ագահություն, չարություն, նենգություն, գիջություն (ցանկամոլություն), չար նախանձ, հայհոյություն, ամբարտավանություն, անզգամություն: Այս բոլոր չար բաներն են, որ մարդու ներսից ելնելով`պղծում են նրան» (Մարկոս 7.21-23): Որպեսզի մարդ հնարավորինս հեռու մնա այս մեղքերից, պետք է աշխատի իր կյանքում և կենցաղում լինել համեստ, առաքինի, ազնիվ, անշահախնդիր, ողորմած, առատաձեռն, խոնարհ և զուսպ:

Ըստ Պողոս պատրիարք Ադրիանուպոլսեցու ագահությունը դրամի ու ունեցվածքի անկարգ բաղձանք է: Ագահները իրենց ողջ կյանքում տանջանքով են ապրում, որովհետև միշտ տառապում են գանձեր մթերելու համար, և ցավերով մեռնում, որովհետև գանձերն իրենց կամքին հակառակ են թողնում և գնում են անդառնալի ուղիով: Ագահների զավակները շատ անգամ շռայլ են լինում, և ինչ որ ծնողները ժողովեցին քառասուն կամ հիսուն տարում, սրանք այն վատնում են նույնքան օրերում:

Պողոս առաքյալը երկու տեղ ագահությունը կռապաշտություն է անվանում(Եփես.5.5, Կողոս. 3.5), որովհետև, ըստ Տիրոջ խոսքի(Մատթեոս 6.24), մարդ չի կարող միաժամանակ երկու տիրոջ ծառայել, այսինքն`չի կարող ծառայել և՛ Աստծուն, և՛ մամոնային, որը հարստությունն է: Ուստի ագահը, որ ծառայում է մամոնային, կռապաշտ է և ոչ թե աստվածապաշտ:Ագահության ծնունդներն են փողասիրությունը, առևտրում կամ դրամական այլ կարգի հաշիվներում խարդախությունը, գողությունը, զրկողությունը, աղքատների, թշվառների հանդեպ ատելությունը և օգնությունից նրանց զրկելը, ժլատությունը և այլն («Մեղայ Աստուծոյ», Սբ. Էջմիածին, 2001թ.):

Մեր պատմությունից  կարող ենք հիշել Բագրատունյաց հինգերորդ թագավորին`Աշոտ Գ-ին, որ հայտնի էր Ողորմած մականունով իր չափազանց գթասրտության և առատաձեռնության համար:             

Աստվածաշնչում կարդում ենք Աբրահամի, Հոբի մասին, որոնք մեծահարուստ լինելով  աստվածապաշտ էին, ողորմած, և որոնց կյանքի նպատակը  փառք ձեռք բերելը  չէր: Քանի որ, երբ մարդու նպատակն է դառնում հարստանալը և փառքին հասնելը, ապա նա դառնում է ագահ և ցանկասեր: Այս մասին խրատում է Սողոմոնը.«Եթե ունևոր չես, մի՛ձգտիր հասնել հարստին, այլ քո իմաստությամբ հեռացիր նրանից» (Առակներ 23.4): Հիսուս Ինքը եղավ գթասրտության և ողորմածության լավագույն օրինակը բոլորիս համար:

 

     
Ագահության հետևանքները
Ագահության ախտը կարճում է կյանքը. որովհետև ագահը մտքով տանջվում է, թե ինչպես ձեռք բերի չունեցածը, ինչպես պահպանի ունեցածը և սրանով միշտ հյուծվում և մաշվում է: Որովհետև դրամ ձեռք բերելն աշխատանքով է, պահելը`երկյուղով, և կորցնելը`ցավերով:

Եթե իշխանների սրտից ագահությունը վերանա, տառապալից դժբախտությունները կտարագրվեն քաղաքներից, և թշվառությունները`գյուղերից, որովհետև գլխավորների ընչաքաղց բաղձանքն է, որ աշխատասեր հասարակությանը տառապեցնում է քաղցով, մերկությամբ, կապանքներով ու պանդխտությամբ, և նրանց աղաղակը միշտ երկինք է ելնում`իջեցնելու աստվածային արդար ցասումը (Պողոս պատրիարք Ադրիանուպոլսեցի, «Խրատի թանգարան»):

Գիտնականները հաստատում են, որ առողջության 80 %-ը կախված է մարդու հոգեկան վիճակից: Ավստրիայի գիտնական, հոգեբանության և փսիխոսոմատիկայի մասնագետ Վոլֆգանգ Գրուբերը հետազոտություն է արել, որի արդյունքում նա հետազոտել է երկու հազար կամավոր մարդկանց հինգ տարվա ընթացքում: Դրա արդյունքում հայտնաբերել են առողջության համար մի քանի վտանգավոր զգացմունքներ, որոնցից մեկն էլ ագահությունն է: Ագահ մարդկանց մոտ մեծամասամբ խանգարումներ է առաջանում մարսողության հետ:


Ագահությունը հաղթահարելի է ողորմածությամբ

Ողորմություն նշանակում է գթություն, կարեկցություն (Էդ. Աղայան,«Արդի հայերենի բացատրական բառարան»):

Ողորմություն բաշխել կարող են ոչ միայն նյութապես ապահովածները`կարիքավորներին դրամական օգնություն տալով, այլ ընդհանրապես բոլորը, ովքեր ցավակից են լինում նեղության, դժբախտության մեջ ընկածներին, փորձելով բարի գործով կամ խոսքով մխիթարել նրանց:

Քանի որ մարդը և՛ հոգի է, և՛ մարմին, ապա կարիք ունի հոգալու թե՛ մարմնավոր և թե՛ հոգևոր կարիքները: Հետևաբար ողորմածությունը լինում է երկու բնույթի`հոգևոր և մարմնավոր: Մեր եկեղեցու հայրերից Սբ. Գրիգոր Տաթևացին ասում է. «Ողորմությունը կամավոր ցավակցությունն է ուրիշների թշվառությանը: Ողորմությունը տասնչորս կերպ է իրականանում, որոնցից  յոթը մարմնավոր են, յոթը`հոգևոր: Մարմնավոր են սրանք. Քաղցածներին կերակրելը, ծարավին ջուր տալը, մերկին հագցնելը, օտարներին ժողովելը, գերվածներին փրկելը, հիվանդներին այցելելը, մեռածներին թաղելը: Առաջին վեցը Ավետարանն է սովորեցնում, յոթերորդը՝Աստվածաշնչյան Տոբիթի գիրքը: Հոգևոր ողորմություն են. Նախ հանցավորին ներելը, մեղավորին հանդիմանելը, տգետներին ուսուցանելը, երկմիտներին խրատելը, տրտմածներին մխիթարելը, ընկերոջ փրկության համար աղոթելը, համբերելը սեփական անձի դեմ գործած անիրավություններին: Եվ այս վերջինը ողորմության գործ է ասում, որովհետև փափուկ և խոնարհ պատասխանը խորտակում է ընկերոջ բարկությունը և շահում նրան» (Սբ. Գրիգոր Տաթևացի «Գիրք Հարցմանց»):  

Ճշմարիտ և աստվածահաճո է այն բարեգործությունը միայն, որն արվում է Աստծո և մարդկանց նկատմամբ մեր ունեցած անկեղծ ու անշահախնդիր սիրուց: Ռիչարդ Բրաունշտէյն ասել է.«Հնարավոր է տալ առանց սիրելու, սակայն անհնարին է սիրել առանց տալու»:                                                             Ողորմությունը պետք է գաղտնաբար անել: Այս մասին մեր Տերը ասում է.«Երբ դու ողորմություն անես, թող քո ձախ ձեռքը  չիմանա, թե ինչ է անում քո աջ ձեքը: Այսպիսով քո ողորմությունը ծածուկ արած կլինես, և քո Հայրը, որ անտեսանելի է և տեսնում է կատարածդ, քեզ կվարձատրի հայտնապես» (Մատթեոս 6.3-5):
«Եթե մեկը մի բան խնդրի քեզնից, տու՛ր, և եթե մեկը մի բան փոխ առնել ուզի քեզնից, երես մի՛ դարձրու» (Մատթեոս 5.42):
Սողոմոնն իր Առակների գրքում ասում է. «Աղքատին զրկողը նրա Ստեղծողին է անարգում, բայց տնանկին ողորմություն անողը Նրան է պատվում: Ով իր ականջը փակում է աղքատին չլսելու համար, ինքն էլ, երբ կանչի Տիրոջը, Տերն էլ իրեն չի լսի» (Առակ. 14.31;21.13):
Ողորմությունը միայն հարուստներին չի վերաբերում, այլև աղքատներին, որովհետև չկա մի այնպիսի աղքատ մարդ, որքան էլ նա չքավոր լինի, որ չունենա թեկուզ և երկու գրոշ: Այդ պատճառով քչից քիչ տվողը կարող է ավելի բարձր լինել նրանից, ովքեր առատ ողորմություն են տալիս իրենց մեծ ունեցվածքից, ինչպես դա պատահեց ավետարանական այրու հետ (Մարկոս 12.41-44): Ողորմության մեծությունը որոշվում է ոչ թե տրված ողորմության չափով, այլ ողորմացողների հոժարությամբ ու տրամադրվածությամբ (Սբ. Հովհան Ոսկեբերան, «Ճառերի ընտրանի»):
Հաճախ կարող է տարակուսանք առաջանալ. տալ ողորմություն թե՞ ոչ: Սբ. Հովհան Ոսկեբերանն ասում է, որ ողորմություն տվողին ձեռք մեկնողն աղքատ մուրացկանն է, բայց ողորմություն առնողը`Աստված: Նաև հետևյալ խորհուրդն է տալիս.« Աղքատը, եթե նա նույնիսկ մեծագույն մեղավոր է, տու՛ր նրան և մի´ հիշիր նրա մեղքերը: Այսօր է ժամը մարդասիրության և ողորմության, այլ ոչ`դատելու և դատաստանի խստության: Նա ուզում է ուտել, եթե ցանկանում ես, տուր նրան, եթե չես ցանկանում, հրաժարվիր`առանց քննելու, թե ինչու է նա աղքատ և դժբախտ»: Այս մասին մի խորիմաստ պատմություն կա, որ մեծ օգուտ կարող է տալ անձին հոգևոր  դաստիարակության և աճի համար:

Մի մարդ գնում է վանք ու այնտեղ հանդիպելով մի ճգնավորի`ասում է.  
-Հա՛յր սուրբ, ահավոր ծանր վիճակում եմ, տանս ուտելու ոչինչ չկա, խնդրում եմ մի բանով օգնիր: Եթե հիմա հաց չհասցնեմ, երեխաներս սովամահ կլինեն:
Վանականը ոչինչ չուներ, բացի մի վերարկուից, որը նրան ծառայում էր և՛ որպես վերարկու, և՛ որպես գիշերային ծածկոց: Բարի ճգնավորը մտածում է, թե ի՛նչ օգուտ, այն բանից, որ ինքը չի մրսում, եթե երեխաները սովամահ են լինու: Վերարկուն հանելով`տալիս է մարդուն և ասում.
-Վերցրո՛ւ, եղբա՛յրս, վաճառիր սա, ու թող փրկվի քո ընտանիքը սովի դաժան ճիրաններից:

Անցնում է որոշ ժամանակ, և վանականը գնում է քաղաք: Հանկարծ հետևից մի լպիրշ ծիծաղ է լսում, ապա.«Ահա տղերք այն հիմար վանականը, որին ես խաբեցի, ու նրա վերարկուի գումարով հարբեցինք…»:

Վանականը շրջվում է և տեսնում, որ այս խոսքերն ասողն այն նույն մարդն էր, ում տվել էր իր վերարկուն`նրա  երեխաներին սովից փրկելու համար: Բարեսիրտ վանականը նենգաբար խաբվել էր…
Խեղճը քիչ է մնում խելագարվի և, գլուխը կորցրած, վազում է վանք: Հասնում է եկեղեցի թե չէ, ծնկի է իջնում ու, դառն արցունքներն աչքերին, հեկեկալով ասում է. «Ինչո˜ւ, Տե˜ր, ինչո՞ւ…»:
Այսպես աղոթելով աստիճանաբար հանդարտվում է, խաղաղվում, ապա`վրան մի աստվածատուր թմբիր է իջնում: Թմրության մեջ վանականը տեսնում է Տեր Հիսուսին, Ով հանդարտ քայլերով մոտենում է իրեն: Տերն Իր բարի աչքերը սևեռում է վանականի վրա և մեղմ շոյելով գլուխը` ասում.   
-Մի՛ տխրիր, որդի՛ս, դու չես խաբվել, քո վերարկուն ինձ մոտ է, որովհետև ով ողորմություն է անում, ինձ է անում: Դրա համար էլ Դատաստանի օրը Ես էլ նրանց եմ ողորմելու: Իսկ քեզ վերարկուիդ փոխարեն քահանայական շուրջառ եմ տալու, որ Իմ առաջ ուրիշների համար բարեխոսելու իրավունք էլ ունենաս: Մնա խաղաղությամբ…
Վանականն ամեն ինչ հասկանում է ու փառք տալիս Աստծուն:

Ասված չէ բարեգործություն արա մեկ անգամ, երկու անգամ, երեք անգամ, տաս կամ հարյուր անգամ, այլ` ամեն ժամ «թող ողորմությունն ու հավատարմությունը չպակասեն քեզանից» (Առակներ 3.3): Ինչպես հարուստների երեխաները մշտապես իրենց վրա կրում են ոսկե զարդեղեններ և երբեք չեն հանում դրանք`ցույց տալով իրենց`ազնվական ընտանիքից լինելը, այդպես էլ մենք միշտ պիտի ողորմածությունը մեզ վրա ունենանք, որպեսզի դրանով երևա, որ մենք Ողորմածի որդիներ ենք (Սբ. Հովհան Ոսկեբերան, «Խրատանի ապաշխարության»ժողովածուից):

Եսայի մարգարեն ասում է.«Եթե դու քո միջից հեռացնես խարդախությունը, ձեռնձգությունն ու տրտունջի խոսքերը, քո հացը հոժար սրտով քաղցածներին տաս և չքավոր մարդկանց կշտացնես, այն ժամանակ խավարի մեջ կծագի քո լույսը, քո խավարը կվերածվի միջօրեի»(Եսայի 58.10):

Կազմեց Կարինե Սուգիկյանը
ՍԵԵՄ լրագրողական ակումբ

 

 

Դիտվել է 4574
2012.10.08
Հարց Քահանային
Ինչպե՞ս
Հայտարարություն
Լսել քարոզներ
Հղումներ հոգևոր էջեր
Ընթերցել նաև
Website by A. Grigoryan
aramgrig@hotmail.com
Mail
+374 93532025
Tel.